[zbyszek_wlodarczak]

Jedną z najłatwiej dostrzegalnych różnic pomiędzy skrzydłami z profilem samostatecznym i z profilem klasycznym jest charakterystyka zmian obciążenia taśm nośnych wraz ze wzrostem prędkości skrzydła wymuszanym użyciem trymera i speed systemu. W skrzydłach z profilem samostatecznym odpuszczenie trymera i maksymalne wciśnięcie belki speed skutkuje przeniesieniem ciężaru pilota w większym stopniu w stronę krawędzi natarcia na rzędy A i B, i niemal kompletne odciążenie rzędów C i D. Odwrotnie dzieje się w skrzydłach z profilem klasycznym - wraz ze wzrostem prędkości zmniejsza się obciążenie linek A i B, a wzrasta obciążenie taśm C i D. W przypadku niektórych klasycznych paralotni maksymalne przyspieszenie może doprowadzić do całkowitego odciążenia taśm A, po czym najczęściej występuje frontsztal.
Na podstawie takich założeń powstał pomysł przeprowadzenia pomiarów potwierdzających, że wraz ze wzrostem prędkości wzrasta obciążenie rzędów A/B. Pomiary te stały się możliwe dzięki skonstruowaniu przez specjalistów związanych z firmą testową Air Turquoise urządzenia, mierzącego siły na poszczególnych rzędach taśm.

W ramach projektu zostały przeprowadzone loty referencyjne na jednej typowej paralotni z profilem samostatecznym, oraz jednej z profilem klasycznym. Do lotów referencyjnych zostały wybrane dobrze znane modele o potwierdzonych charakterystykach: Dudek Action - skrzydło, które przez długi czas obecności na rynku udowodniło swą samostateczność i Atis z firmy Sky Paragliders (dziękujemy firmie Sky za udostępnienie tych pomiarów). Poniżej zamieszczamy raporty.

Warto zauważyć, że dla skrzydła klasycznego nie dokonano pomiaru dla największej prędkości (odpuszczone trymery + pełen speed), gdzie należy się spodziewać jeszcze większego odciążenia rzędów A i B.



Wykres sił skrzydła z profilem samostatecznym - Dudek Action 27




Wykres sił skrzydła z profilem klasycznym - Sky Paragliders Atis 2

(dokumenty w formacie .pdf)